The Condemned of Altonaلتونا

انزوا حتی در کنج خانواده ات...چیزی که همه درونشیم و نفی ش می کنیم....این جا آلتونا نیست اینجا اتاق تو که داری توش جون می دی درست مثل فرانتس اما اون شانس اینو داشت که با خرچنگاش حرف بزنه و یا حداقل یوهانا را به عنوان یه آدم واسه حرف زدن پیدا کنه...تو با همه ادعایی که واسه گوشه نشین نبودنت داری اصلا شبیه فرانتس نیسی و نمیشی تو حتی ارزش داشتن بدبختی لنی رم نداری...تو هیچی نیسی...

یه حجم مچاله شده رو تخت که زل می زنی به آسمون اواسط مرداد و آرزو می کنی بارون بزنه به شیشه...

پانوشت١:فیلم گوشه نشینان آلتونا رو سال ١٩۶٢ ویتوریو دسیکا ساخته که نقش یوهانا رو سوفیا لورن بازی کرده

پانوشت٢:تاتر این کارم چند سال پیش مریم معترف تو سالن چهارسو اجرا کرده.

 

/ 5 نظر / 16 بازدید
تیله

ممنون دوستم من هم لینکت کردم! خیلی خوب احساس شخصیتو با قصد معرفی فیلم،تئاترو غیره میکس می کنی خوب همیشه و همه درون این انزوا نیستن و همه هم نفیش نمی کنن!مسئله فقط خانواده نیست من تو جمعای خیلی زیادتری این احساس رو داشتم و دارم از اون ور نگا کنیم یه وقتایی اون جمعا ارزش زجه رو ندارن ارزش اینکه بهشون بگیم تنهاییم بابت معرفی فیلم ممنون[چشمک]

الی

یه کم راجع به خود فیلم هم بنویس. چه فیلمایی می بینی من اسم اینو اصلا نشنیده بودم. واسه یونانه باز؟

لقمان رضایی

سللم وبلاگ پرمحتوایی دارید. اگرچه زیاد وقت نداشتم که به همه جایش سرک بکشم. اما از خیلی بخش هایش خوشم آمد خصوصاً مطالب سینمایی آن. بازهم حتماً نیاز دارم که به چنین وبلاگ هایی سربزنم و خواهم زد برخلاف بسیاری وبلاگ بی محتوا و روزمره ایی که این روزها بسیار زیاد شده اند. آدرس وبلاگ من هست loghmanrezaee.blogfa.com و در نهایت نظر شما در مورد وبلاگ من که با گرایشات ادبی، هنری، سینمایی، روانشناسی، طنز و خیلی چیزهای دیگر در حال قد کشیدن است چراکه زمان زیادی از سنش نمی گذرد. با احترام