فیلم کوتاه

جشنواره ی فیلم کوتاه تهران...گاهی فکر میکنم یه بهونس واسه آدمایی که خسته شدن اینقدر فیلم چرت رو پرده دیدن...اما وقتی می ری و تو لابی سالن وایماستی می فهمی که یه مشت آدم تازه به دوران رسیده که ادعای سینم دارن می خوان پک زدن به سیگارشونو به رخ بکشن... بگذرم از این دل پر من!

کار شهرام مکری و دیدم و عنوان جالبی داشت که مفهومو عالی می رسوند و فرم خوبیم داشت ..تو سینمای ایران نو بود اما نمی دونم چرا اصلا لذت نبردم از کارش شاید چون خیلیا بد دیدن ش سالن و ترک کردن و حتی منتظر نشدن ببینن که کار بعدی خوبه یا نه...و این افه های هنری اذیتم میکنه...البته کمرنگ بودن تشویقم بعده کار نشون می داد که خیلی راضی نیستن.

یه فیلم از فرانسه یدم که جدا جالب بود با ترجمه ی اشک های کرم شب تاب که داستان یه دختر نقاش بود که....جالب بود.یه پویانمایی از لهستانم با عنوان سینما توگراف عالی بود که مضمونش برادران لومیرو می برد زیر سوال که انگاری یه کسی قبل اونا اختراش کرده ولی همون روز عشقشو از دست می ده و اختراعش همیشه تو تنهاییش می مونه...و.....

 

/ 2 نظر / 12 بازدید
سایه‌بان

خب آره دیگه. همین چیزاست که دلِ آدم رو پُر می‌کنه! به این فکر می‌کنم که یعنی همین‌ها قراره آینده‌ی این سینما باشن؟

میثاق

سلام،من فقط روز سه شنبه،سالن 1 رو رفتم[ناراحت]