حجمی از یه تک نوازی بزرگ برای آدمایی که فک می کنن همه ی این دنیا قد یه جوراب جا داره... و اونقدر تنگه واسشون که فقط یه سوراخ تو نخ رفتگیه اش می خوان واسه یه دم تازه... اما همه جا رو گل گرفتن...

چقدر بازی شهاب حسینی عالیه تو این فیلم و چقدر همه چیز درست جلو می ره... تو مصاحبه ی بهرام توکلی به نقل از مجله ی فیلم خوندم که فرم غیر خطی کار مجابش کرده تا یه ادمی برای نقش پیدا کنه که نتونه روی یه مسیر مستقیم فکر کنه و چه سوژه ای بهتر از یه مرد به کما رفته...

رویا ی فیلم_لیلا حاتمی_ جلوی یه آیینه بغضشو قورت می ده و تو رهاش می کنی ، چقدر دلت می خواد یه پارچه ی سفید برداری و همراه رویا زخم دست مرد رو ببندی... تمام نگاه بی معنی مرد رو رو صورتت حس می کنی و به این فک می کنی که چه رنجیه کسی که می پرستیش ، از تو فقط یه توهم ببینه...

کنار مرد روی کنده ی کنار دریا چمباتمه زدی و به هیچی فکر نمی کنی ...تمام سوتای دنیا تو مغزت رژه می رن و تو پرسه می زنی تو خلا یی که سفیده...

همه چیز جلو عقب می شه و این وسط تویی که هنوز رو صندلی قرمز سینما نشستیو به جمله ی آخر تیتراژ نگاه می کنی...

حالا که جلوی اتاق گریم وایستادیو مرد ازت یه بلیط واسه فرداشب می خواد...ته دلت خوشحالی و نمی دونی که ته ماجرا همه چیز به نفع اونه.. اون که توی غبار یه معدن دورافتاده گم می شه و تو می مونی با ساحلی که پر از تصویر مه آلود یه مرده ...

نفرین به این زندگی...

پانوشت ١: مجله ی فیلم این شماره رو بخونین...اسفند ١٣٨٩

پانوشت ٢: افکت های صدایی فیلم بی نظیر پس حتما تو سینما ببینینش...

پانوشت ٣: دلم می خواست یه خونه داشتم درست مثل خونه ی فیلم...

/ 5 نظر / 16 بازدید
جواد پولادی

نمايش ابرهای پشت حنجره نویسنده و کارگردان:رضا گوران طراح صحنه:سيامک احصایی طراح لباس:گلناز گلشن آهنگساز:آرش گوران دستیار اول کارگردان و برنامه ریز:نورالدین حیدری ماهر بازیگران:بهنوش طباطبايی..شهرام حقیقت دوست..ندا مقصودی..کاوه قائمي.. و مهدي پاکدل.. تئاتر شهر سالن قشقایی اسفند 89و فروردین90 ساعت20

babak

ehsasi ke bad az didane in film dashtam hanooz mese rooze avale zendas dare too ye jelde khakio khakestari parse mizane yejoorae mese kasi ke tahe safe shashnvaras ba inke midoone bilit besh nemirese bazam omidvare merc az matne zibatoon

میلاد

بهرام توکلی یه اسطوره اس-این فیلم معرکه بود.اون افکت های دیوونه کننده,با اون فضا منو یاده بوف کور صادق هدایت میندازه... چقدر خوب بازی کرد شهاب حسینی. سپاس از مطلب تون... بسیار خوشحالم از اینکه وبلاگ شما رو دیدم...